ประวัติความเป็นมา
ของ
สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(สร.กฟผ.)
           หลังจากเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 กระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงได้ไหลเข้าสู่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ เริ่มมองเห็นว่าภายนอกเขามีกลุ่มผู้ใช้แรงงานเกิดขึ้น เพื่อปกป้องผลประโยชน์ต่าง ๆ ของผู้ใช้แรงงาน เหล่าพนักงานลูกจ้าง พนักงานขับรถ และฝ่ายอื่น ๆ ที่ไม่เปิดเผย แต่ให้การสนับสนุนจึงรวมกลุ่มกัน โดยพนักงานขับรถเริ่มมีการประสานงานกับกลุ่มกรรมกรภายนอก เช่น สมาคมลูกจ้างการไฟฟ้านครหลวง และกลุ่มผู้ใช้แรงงานเอกชนบางกลุ่ม มีการเคลื่อนไหวจัดตั้งองค์กรผู้ใช้แรงงานภายใน กฟผ.ขณะที่มีการเตรียมการอยู่นั้นประจวบเหมาะพอดีกับที่รัฐบาลประกาศให้มีพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ออกใช้ให้ตั้งสหภาพแรงงานได้ ในที่สุดพนักงานขับรถจำนวน 10 คน ได้รวบรวมรายชื่อยื่นจดทะเบียนขอมีสหภาพแรงงานต่อนายวิจิตร แจ่มใส ผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี นายทะเบียนในขณะนั้น 
             ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2518 ซึ่งตรงกับวันกรรมกรสากล และเป็นวันแรงงานแห่งชาติของประเทศไทย นายทะเบียนได้จดทะเบียนให้ในวันนั้น สหภาพฯ จึงถือเอาวันที่ 1 พฤษภาคม เป็นวันเกิดสหภาพแรงงาน
ผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงาน กฟผ. 10 คนแรก คือ
1. นายนิรัตน์ เบญจาธิกุล
2. นายทรง สุภาพร
3. นายณรงค์ อิ่มจิตร
4. นายโถม น้อยสินธ์
5. นายส่งศักดิ์ ปทุมรัตตางกูร
6. นายเปาว์ บุญศรี
7. นายกิติ กมโล
8. นายประเสริฐ ศิริกุล
9. นายเสาร์ วันดี
10. นายทวงษ์ มณีวงษ์

            ผู้ก่อตั้งทั้ง 10 ท่านนี้ ปัจจุบันลาออกจากการไฟฟ้าไปแล้ว 2 ท่านคือ นายโถม น้อยสินธ์ และนายประเสริฐ ศิริกุล (ขณะนี้พิการถูกตัดขา ต้องใส่ขาเทียม ซึ่งสหภาพฯ กฟผ. ได้ให้ความช่วยเหลือ โดยมอบเงินเพื่อรักษาสุขภาพเป็นประจำทุกปี) เสียชีวิตไปแล้ว 1 ท่านคือ นายส่งศักดิ์ ปทุมรัตตางกูร นอกนั้นเกษียณไปหมดแล้ว 
          นายเสาร์ วันดี หนึ่งในผู้ก่อตั้งสหภาพฯ กฟผ. เล่าให้ฟังว่า ตอนแรกที่ริเริ่มก่อตั้งสหภาพฯ นั้นต้องเตรียมการอยู่นานพอสมควร คุยกันริมน้ำบ้าง ใต้ต้นไม้บ้าง ในที่สุดได้รวบรวมหลักฐานครบหมดทั้ง 10 คน จึงไปยื่นให้นายทะเบียน ความคิดเห็นในช่วงนั้นคิดกันว่า ในหลวงให้กฎหมายมาคือ พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ์ 2518 ที่อนุญาตให้ตั้งสหภาพฯ ได้ จึงได้ก่อตั้งสหภาพฯ กฟผ. ขึ้นมา เพราะต้องการให้ผู้ใช้แรงงานในการไฟฟ้ารวมตัวกันเพื่อให้เกิดความสามัคคีกัน รู้จักกัน“ ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่า สหภาพ คืออะไร จะทำงานอย่างไรก็ไม่รู้ ปัญหาตอนนั้นมีอยู่อย่างเดียวคือ เมื่อได้ทะเบียนมาแล้วต้องหาสมาชิก
           นโยบายข้อแรกและข้อเดียวคือ การหาสมาชิก สถานที่ทำการก็ไปเช่าเขาอยู่ข้างการไฟฟ้า เดือนละ 600 บาท กรรมการจ่ายกันเอง ”การหาสมาชิกในช่วงแรก ได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะไม่ได้ เพราะพนักงานส่วนมากยังไม่เห็นด้วยเนื่องจากเป็นของใหม่ยังไม่มีใครเข้าใจเรื่องนี้ดี บ้างก็กลัวอำนาจฝ่ายบริหาร เพราะตอนนั้นกลุ่มผู้ก่อตั้งถูกมองว่าเป็นพวกหัวเอียงซ้าย เป็นคอมมิวนิสต์ เกิดกระแสการใส่ร้ายป้ายสีเกี่ยวกับเรื่องนี้มีสูง และได้ตกทอดมาจนถึงปัจจุบัน ความคิดเรื่องเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่บ้าง
           สำหรับบางคนที่ไม่ยอมเปิดหูเปิดตาตัวเอง แต่ถึงแม้ใครจะมองอย่างไรพวกเราก็ไม่ท้อ ยังคงดำเนินการด้วยอุดมการณ์ต่อไป เพื่อให้คนในการไฟฟ้าสามัคคีกันนายเปาว์ บุญศรี ผู้เริ่มก่อตั้งอีกคนหนึ่ง กล่าวว่า ตอนนั้นผมกับคุณอนุพงษ์ ทัดไพร ได้ไปสัมผัสแลกเปลี่ยนความคิดกับกรรมกรภายนอก คือ การไฟฟ้านครหลวง ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาคมลูกจ้างอยู่ และมองเห็นว่าผู้ใช้แรงงานของเราทั้งลูกจ้างและพนักงานก็มีปัญหาเช่นกัน
            จึงคิดว่าน่าจะร่วมก่อตั้งองค์กรของผู้ใช้แรงงานขึ้น จึงรวมตัวกัน และได้ไปปรึกษาผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี คือ นายวิจิตร แจ่มใส ว่าหากจะจัดตั้งองค์กรผู้ใช้แรงงานจะต้องทำอย่างไร ก็ได้รับคำแนะนำว่า หาคนมา 10 คนพร้อมหลักฐานต่าง ๆ มายื่นขอจดทะเบียน ก็ดำเนินการตามที่ผู้ว่าราชการแนะนำพอดีวันที่ 1 พฤษภาคม 2518 เป็นวันแรงงานแห่งชาติ มีการจัดงานกันที่สวนลุมพินี เราก็ไปร่วมกับเขาด้วยวันนั้นผู้ว่าราชการจังหวัดก็ให้ไปเอาทะเบียน และท่านก็จดทะเบียนให้ในวันนั้น
              เลยถือเอาวันที่ 1 พฤษภาคม ของทุกปี ตรงกับวันก่อตั้ง สร.กฟผ.ปัญหาในช่วงนั้นที่มีคือ การถูกแทรกแซง ผู้บังคับบัญชาส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ ผู้ก่อตั้งบางส่วนก็ถูกส่งไปทำงานต่างจังหวัด ผู้ที่เป็นสมาชิกขณะนั้นบางคนถูกผู้บังคับบัญชาเพ่งเล็ง เหล่านี้เป็นต้นนายอนุพงษ์ ทัดไพร ผู้มีส่วนในการก่อตั้งสหภาพฯ คนหนึ่ง กล่าวว่า หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 มี“ ศูนย์ผู้ปฏิบัติงาน ” และตนเป็นตัวแทนคนหนึ่งที่นำเสนอปัญหาเรื่องสิทธิของลูกจ้างชั่วคราวระยะยาว แต่เสนอไปก็ไม่ได้รับการพิจารณา จึงนำปัญหานี้ไปพูดคุยกับพนักงานขับรถยนต์ - ขับรถเครน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกจ้างที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมแทบทั้งสิ้น จึงมีการไปประสานกับกรรมกรภายนอกที่เป็นเพื่อน ๆ กัน อาทิ คุณไพศาล ธวัชชัยนันท์ ของการไฟฟ้านครหลวง (เสียชีวิตแล้ว) ซึ่งเขาจดทะเบียนเป็นสมาคมลูกจ้างแล้ว ทางเราก็เตรียมการในที่สุด พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ ออกมาให้ตั้งสหภาพแรงงานได้ ก็เลยไปจดกัน“
              เมื่อได้ทะเบียนมาแล้วก็เริ่มหาสมาชิก ภายหลังจดทะเบียน 90 วัน ก็ต้องมีการเลือกตั้งกรรมการชุดแรกผมได้เข้าเป็นกรรมการด้วย ปัญหาตอนนั้นมีมากมาย เพราะผู้บริหารปฏิเสธไม่ยอมรับสหภาพฯ ขอไปพบสมาชิกก็ไม่ได้ การจะไปพบสมาชิกจึงต้องแอบ ๆ ไป และต้องออกค่าใช้จ่ายกันเอง ไปเปิดประชุมที่โรงจักรพระนครใต้ขอใช้ที่ประชุมฝ่ายบริหารไม่ยอมให้ จึงต้องไปใช้สถานที่วัด คือ วัดบางโปรงเป็นที่ประชุมแทน ”กรรมการบางคนถูกเรียกไปสอบสวนว่าก่อตั้งสหภาพฯ ทำไม นับเป็นเรื่องใหม่และเรื่องใหญ่ ระบบการทำงานยังไม่มีใครรู้ กรรมการเองก็มีงานประจำมาก ผู้บังคับบัญชาและฝ่ายบริหารก็ไม่เข้าใจ ที่สำคัญคือ บางกลุ่มบางคน มองพวกเราว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ทำให้พนักงานกลัวไม่กล้าสมัครเป็นสมาชิกกัน
              แต่พวกเราก็ต่อสู้ด้วยความมุ่งมั่น ด้วยอุดมการณ์ที่แนวแน่ เพื่อประโยชน์ของสมาชิกผู้ใช้แรงงาน จนองค์กรแห่งนี้เติบโต เข้มแข็ง เป็นที่ยอมรับของผู้ปฏิบัติงาน กฟผ. จนถึงปัจจุบัน และจะร่วมกันสานต่อปณิธานนี้ให้อยู่คู่กับผู้ปฏิบัติงาน กฟผ. สืบไป

ติดต่อ
สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สร.กฟผ.)
53 หมู่ 2 ถนนจรัญสนิทวงศ์ บางกรวย นนทบุรี 11130
โทรศัพท์ 0 2436 5971 , 0 2436 5974-5 โทรสาร 0 2436 5978-9
Internet:www.lu.egat.co.th Intranet::lu.egat.co.th E-mail: อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน